Σαρρή Υβάνα

Η δράση της ζάχαρης είναι γνωστή στην αύξηση βάρους του πληθυσμού, αλλά και στην τερηδονογόνο δράση της στην οδοντοφυία του. Η κατανάλωση της από την οδοντική  μικροβιακή  πλάκα,  δηλαδή την εναπόθεση  που συγκεντρώνεται  σε μη καλά καθαριζόμενες επιφάνειες των δοντιών, προκαλεί πτώση pH. Συνεπώς,  τα οξέα που παράγονται  διαπερνούν την πλάκα  λόγω μεγάλης ωσμωτικής πίεσης και δρουν πάνω στην επιφάνεια της αδαμαντίνης  και την απομεταλλικοποιούν.Ταυτόχρονα η κατανάλωση ζάχαρης  ευνοεί και την αύξηση των παθογόνων μικροοργανισμών στο στόμα.

Ωστόσο, τα πειραματικά  δεδομένα δείχνουν πως η μάσηση τσίχλας ξυλιτόλης για 5 λεπτά μετά από κάθε γεύμα, αναστέλλει την συγκέντρωση πλάκας καθώς δεν ενώνεται με αυτήν, ενισχύει την επαναμεταλλικοποίηση της αδαμαντίνης αρχόμενων βλαβών, αυξάνει και τη συγκέντρωση ασβεστίου και φωσφόρου στο σάλιο και τέλος μειώνει τους παθογόνους μικροοργανισμού στο στόμα πιθανόν επειδή η αντικατάσταση σακχαρόζης από ξυλιτόλη δεν αφήνει τροφή για τους μικροοργανισμούς.
Τα στοιχεία υποστηρίζουν πως η τσίχλα ξυλιτόλης προσφέρει περισσότερα πλεονεκτήματα όσον αφορά στη μείωση του τερηδονικού κινδύνου σε σχέση με την τσίχλα σορβιτόλης. Ωστόσο,  η μάσηση τσίχλας σορβιτόλης αρκετές φορές την ημέρα είναι καλύτερη από τη μάσηση τσίχλας με ζάχαρη για τον περιορισμό της τερηδόνας. Συμπερασματικά, η σορβιτόλη αν και είναι λιγότερο  αποτελεσματική  συγκριτικά με την ξυλιτόλη στον έλεγχο της τερηδόνας, , το χαμηλό κόστος της  την καθιστά πιο ελκυστική στους κατασκευαστές.